Yoga Vasistha — Upashama Prakarana (Dissolution), Sarga 9, Verses 2–10

जगाम परिवारं स्वमाकर्षन्स्वगृहं प्रति । स्वतीरवृक्षानुगतः सरिदोघ इवार्णवम् ॥ २ ॥ परिवारमशेषेण विसृज्य स्वं स्वमालयम् । एक एवारुरोहाग्र्यं गृहमर्क इवाचलम् ॥ ३ ॥ तत्र प्रोड्डयनालोलखगपक्षतिचञ्चलाः । आलोकयंल्लोकगतीर्विललापेदमाकुलः ॥ ४ ॥ हा कष्टमतिकष्टासु लोकलोलदशास्वयम् । पाषाणेष्विव पाषाणा आलुठामि बलादहम् ॥ ५ ॥ अपर्यन्तस्य कालस्य कोऽप्यंशो जीव्यते मया । तस्मिन्भावं निबध्नामि धिङ्नामधमचेतनम् ॥ ६ ॥ कियन्मात्रमिदं नाम राज्यमाजीवितं मम । किमेतेन विना दुःखं तिष्ठामि हतधीर्यथा ॥ ७ ॥ आदावन्तेऽप्यनन्तोऽहं मध्ये पेलवजीवितः । बालश्चित्रेन्दुनेवाहं किं मुधा धृतिमास्थितः ॥ ८ ॥ प्रपञ्चरहितेनाहमिन्द्रजालेन जालिना । हा कष्टमतिमुह्यामि केनास्मि परिमोहितः ॥ ९ ॥ यद्वस्तु यच्च वा रम्यं यदुदारमकृत्रिमम् । किंचित्तदिह नास्त्येव किंनिष्ठेह मतिर्मम ॥ १० ॥