Yoga Vasistha — Upashama Prakarana (Dissolution), Sarga 86, Verses 28–60

विवेश स तथैवान्ते सह्याद्रौ हेमकन्दरम् । अपुनःसङ्गमायाशु जगज्जालमवेक्ष्य सः ॥ २८ ॥ बद्धपद्मासनः स्थित्वा तत्रोवाचात्मनात्मनि । राग नीरागतां गच्छ द्वेष निर्द्वेषतां व्रज ॥ २९ ॥ भवद्भ्यां सुचिरं कालमिह प्रक्रीडितं मया । भोगा नमोस्तु युष्मभ्यं जन्म कोटिशतान्यहम् ॥ ३० ॥ भवद्भिर्लालितो लोके लालकैरिव बालकः । इमामपि परां पुण्यां निर्वाणपदवीमहम् ॥ ३१ ॥ येन विस्मारितस्तस्मै सुखायास्तु नमो नमः । त्वदुत्तप्तेन हे दुःख मयात्मान्विष्ट आदरात् ॥ ३२ ॥ तस्मात्त्वदुपदिष्टोऽयं मार्गो मम नमोऽस्तु ते । त्वत्प्रसादेन लब्धेयं शीतला पदवी मया ॥ ३३ ॥ दुःखनाम्ने दुःखतत्त्व सुखदात्मन्नमोस्तु ते । कल्याणमस्तु ते मित्र संसारासारजीवित ॥ ३४ ॥ देह स्थितिरियं यामो वयमात्मीयमास्पदम् । प्रयोजनानां जन्तूनामहो नु विषमा गतिः ॥ ३५ ॥ देहेनापि वियुज्येऽहं भूत्वा जन्मशतान्यपि । मित्रकाय मया यत्त्वं त्यज्यसे चिरबान्धवः ॥ ३६ ॥ त्वयैवात्मन्युपानीता सात्मज्ञानवशात्क्षतिः । अधिगम्यात्मविज्ञानमात्मनाशः कृतस्त्वया ॥ ३७ ॥ देह नान्येन भग्नोऽसि त्वयैवैतदुपासितम् । एकाकिन्यापि शुष्यन्त्या प्रशान्ते मयि दीनया ॥ ३८ ॥ त्वया दुःखं न कर्तव्यं मातस्तृष्णे व्रजाम्यहम् । क्षन्तव्याः काम भगवन्विपरीतापराधजाः ॥ ३९ ॥ दोषा उपशमैकान्तं व्रजाम्यादिश मङ्गलम् । चिराच्चिराय चेदानीमम्ब तृष्णे किलावयोः ॥ ४० ॥ वियोगो योगदोषेण प्रणामोऽयं स पश्चिमः । नमः सुकृतदेवाय भवतेऽस्तु त्वया पुरा ॥ ४१ ॥ नरकेभ्यः समुत्तार्य स्वर्गेऽहमभियोजितः । कुकार्यक्षेत्ररूढाय नरकस्कन्धवाहिने ॥ ४२ ॥ शासनापुष्पभाराय नमो दुष्कृतशाखिने । येन सार्धं चिरं बह्व्यो भुक्ताः प्राकृतयोनयः ॥ ४३ ॥ अद्यप्रभृत्यदृश्याय तस्मै मोहात्मने नमः । प्रध्वनद्वंशमधुरवचसे पत्रवाससे ॥ ४४ ॥ नमो गुहातपस्विन्यै वयस्यायै समाधिषु । संसाराध्वनि खिन्नस्य त्वं ममाश्वासकारणम् ॥ ४५ ॥ आसीर्वयस्या सुस्निग्धा सर्वलोभापहारिणी । सर्वसंकटखिन्नेन दोषेभ्यो द्रवता मया ॥ ४६ ॥ त्वमेका शोकनाशार्थमाश्रिता परमा सखी । संकटावटकुञ्जेषु हस्तालम्बनदायिने ॥ ४७ ॥ वार्धकैकान्तसुहृदे दण्डकाष्ठाय ते नमः । अस्थिपञ्जरमात्मीयं तथा रक्तान्त्रतन्तुकम् ॥ ४८ ॥ एतावन्मात्रसारैकं गृहीत्वा गच्छ देहक । पयःक्षोभप्रकारेभ्यः स्नानेभ्योऽपि नमोस्तु ते ॥ ४९ ॥ नमोस्तु व्यवहारेभ्यः संसृतिभ्यो नमोस्तु ते । एते भवन्तः सहजाः प्राक्तनाः सुहृदो मया ॥ ५० ॥ क्रमेणाद्योत्कृताः प्राणाः स्वस्ति वोऽस्तु व्रजाम्यहम् । भवद्भिः सह चित्रासु मया बह्वीषु योनिषु ॥ ५१ ॥ विश्रान्तं गिरिकुञ्जेषु श्रान्तं लोकान्तरेषु च । क्रीडितं पुरपीठान्तरुषितं पर्वतेषु च ॥ ५२ ॥ स्थितं कार्यविलासेषु प्रस्थितं विविधाध्वसु । न तदस्ति जगत्कोशे भवद्भिः सह यन्मया ॥ ५३ ॥ न कृतं न हृतं यातं न दत्तं नावलम्बितम् । इदानीं स्वां दिशं यान्तु भवन्तो याम्यहं प्रियाः ॥ ५४ ॥ सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः । संयोगा विप्रयोगान्ताः सर्वे संसारवर्त्मनि ॥ ५५ ॥ अयं चाक्षुष आलोको विशत्वादित्यमण्डलम् । विशन्तु वनपुष्पाणि सौगन्ध्यानन्दसंविदः ॥ ५६ ॥ प्राणानिलस्तथा स्पन्दं विशत्वद्य प्रभञ्जनम् । विशन्त्वाकाशकुहरं शब्दश्रवणशक्तयः ॥ ५७ ॥ इन्दुमण्डलमायान्तु रसनारसशक्तयः । निर्मन्दर इवाम्भोधिर्गतार्क इव वासरः ॥ ५८ ॥ शरदीव घनः स्वैरं प्राप्तः कल्पान्तसर्गवत् । ओंकारान्ते स्वमननं प्रशाम्याम्यात्मनात्मनि । दग्धेन्धन इवार्चिष्मान्निःस्नेह इव दीपकः ॥ ५९ ॥ व्यपगताखिलकार्यपरम्परः सकलदृश्यदशातिगतस्थितिः । प्रणवशान्त्यनुसंसृतिशान्तधीर्विगतमोहमलोऽयमहं स्थितः ॥ ६० ॥